تبلیغات
آریو فیلم

آریو فیلم
سینما زیبا ترین فریب در دنیا 
قالب وبلاگ
نویسندگان
صفحات جانبی
ابر برچسب ها

یادداشتی کوتاه بر فیلم "او"

-  تنهایی انسان معاصر

 

حقیقتا اینکه یه فیلم,  که بیشتر قاب هاش کلوز اپ و مدیوم شاته و بیشتر سکانس ها فقط رد و بدل کردن دیالوگ کاراکتر اصلی با یه صدا باشه و شما رو دو ساعت روی صندلیتون نگه داره احترام برانگیزه و این عمل بدون شک هنر اسپایک جونز در کارگردانی و فیلمنامه نویسی درست و همچنین بازیگری پخته ی خواکیم فینیکس رو به رخ میکشه. فینیکس در کنار بازیگرایی مثل دی لوئیس , ادوارد نورتن و جارد لتو و... جزء لیست بازیگرانی با انتخابای خاص هستند که همیشه چیز جدیدی برای ارائه داشتند.

بازی ها در این فیلم رو بخوام به طور خلاصه بگم روایت عریانی از احساساته که به شکل فوق العاده ی داخل قاب قرار گرفته شده و شما رو به فکر می اندازه حتی حرکات بازیگران رهگذری که چند فریم بیشتر اونا رو نداریم , و این چیزیه که مخاطب رو به فکر می بره چون دقیقا حادثه ایه که توی زندگی واقعی اتفاق میفته ولی ما به راحتی از کنارش رد میشیم چون نگاه دقیق دوربین رو نداریم.

فیلم دارای یک میزانسن و اتمسفر قوی و منسجمه که به شما حس خوبی رو القا می کنه از طراحی صحنه و لباس و نورپردازی و تصویر برداری و به ویژه موسیقی معرکه ی اثر که همگی در خدمت هدف اصلی یعنی تحت تاثیر گذاشتن مخاطب به صورتی عمیق اند.

فلسفه ی کلی فیلمنامه ی کار رو می تونم توی دیالوگی که سیستم عامل از تیموتی می پرسه خلاصه کنم که: زنده بودن تو اون اتاق الان چه حسی داره؟!؟

"او" فیلمی بود که بعد از اتماش سریعا رفت توی لیست ((ده عاشقانه ی برتر من)) و اگه توی سینما میدیدمش مطمئنا تا آخر اسامی پایانی روی پا می ایستادم و برای این فیلم با افتخار دست می زدم. بنابر این به شدت توصیه می کنم که "او" را ببینید ترجیحا در یک وضعیت آرام و ریلکس.


طبقه بندی: نقد فیلم، 
[ شنبه 29 اسفند 1394 ] [ 10:07 ق.ظ ] [ Ario360 ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ


آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب

  • paper | ریه | وبلاگ شخصی