تبلیغات
آریو فیلم

آریو فیلم
سینما زیبا ترین فریب در دنیا 
قالب وبلاگ
نویسندگان
صفحات جانبی
ابر برچسب ها

 


زن تحت تاثیر (1974)

نویسنده و کارگردان: جان کاساویتس

بازیگران: جنا رولندز – پیتر فالک – ماتیو لابورتو

 

 

به کاساویتس لقب پدر فیلمسازی مستقل و ابداع‌ گر فرم‌ها را داده اند کسی که در زمان خود آنگونه که باید قدرش دانسته نشد.

کاساوتیس از نخستین کسانی‌ است که با جمع‌کردن پول از دوستانش یا گرو گذاشتن خانه‌اش و تن ندادن به مناسبات هالیوود و تهیه‌کننده‌ها در امریکا  فیلم‌های مستقل و ماندگاری ساخت. مجله معتیبر نیویورکر درباره‌اش نوشت کاساوتیس را می‌توانیم یکی از تاثیرگذارترین کارگردانان امریکایی نیم قرن گذشته بدانیم. کاساوتیس همچنین خود را از قید ستاره‌سازی هالیوودی خلاص کرد و بهترین آثارش را با گروه ثابت دوستانه ساخت و همسرش جینا رولندز در چند فیلم او بازی‌های درخشان و ماندگاری ارائه داد (از جمله بهترین بازی اش در همین فیلم زن تحت تاثیر) و نامش در تاریخ بازیگری سینما جاودان شد. کاساوتیس سال ۱۹۸۹ در ۵۹ سالگی از التهاب شدید کبد درگذشت. زمان مرگ، بیشتر از ۴۰ فیلمنامه نوشته بود که نتوانست آنها را بسازد، رُمان «شوهران» را هم که فیلمش را پیش‌تر ساخته بود، آماده چاپ داشت

 

 

بیان تصویری متفاوت  و قوی در کنار بازی های طبیعی و بداهه پردازی های حساب شده در خدمت کالبد شکافی روح  خانواده ها ی طبقه ی متوسط  آمریکایی به حد کافی بیانگر تمایز او با سیستم هالیوود هست و به شخصه  تلاش ها و استقامت این مرد در این زمینه برام ستودنیه در همین ارتباط به صحبت های مارتین  اسکورسیزی توجه کنید:

وقتی عبارت «فیلمساز مستقل» را می‌شنوم، به سرعت یادِ جان کاساویتس می‌افتم. او مستقل‌ترین فیلمسازِ مستقل بود. برای من، او یک راهنما و معلم بود و هنوز هم هست. بدون حمایت و مشاوره‌ی او، نمیدانم چه سرنوشتی به‌عنوان یک فیلمساز می‌داشتم. این سوال که «یک فیلمساز مستقل کیست؟» چندان ارتباطی با حضور در درون و یا بیرونِ صنعت سینما و یا اینکه شما در نیویورک زندگی می‌کنید یا لس‌آنجلس، ندارد. این مسئله‌ای مرتبط با اراده و توانایی‌ست؛ اینکه به‌حدی مشتاق باشید تا چیزی را بگوئید که چنان محکم و قاطع باشد که هیچ‌چیز و هیچ‌کس نتواند شما را متوقف کند. هرگاه فیلمساز جوانی را می‌بینم که خواستار راهنمایی و مشورت است، به او می‌گویم که جان کاساویتس را الگو قرار دهد؛ منبعی از اراده و توانایی فوق‌العاده. جان این امکان برای من فراهم آورد تا بتوانم واقعا در مورد ساختن یک فیلم فکر کنم؛ چیزی که دیوانه کننده است چون چالشی بس عظیم است و شما فقط وقتی به عظمت آن پی می‌برید که آن را انجام می‌دهید. هرچند، آن موقع دیگر دیر شده.

هیچ‌چیز غیر از خدا نمی‌توانست کاساویتس را متوقف کند و در نهایت او (خدا) این کار را کرد. جان خیلی زود مُرد، اما فیلم‌ها و تمثیل‌های او کماکان بسیار زنده‌اند. او یکبار به من گفت: «اگر بخواهی فیلم بسازی نباید از هیچ‌چیز و هیچ‌کس ابائی داشته باشی». این واقعا به‌همین سادگی‌ست. شما باید به اندازه‌ی او سفت و سخت باشید. او یکی از نیروهای طبیعت بود.

 

 




طبقه بندی: سینمای پنهان، 
[ سه شنبه 23 آذر 1395 ] [ 07:10 ب.ظ ] [ Ario360 ]


 

به نام حضرت دوست  ,یار سرمد , حبیب ازلی , رحمان بی ریا  ,رفیق اعلی , حقیقت پایدار

 

 - ‌آخرش روزی بهار خنده هامان می رسد

پس بیا با عشق

فصل بغضمان را رد کنیم...

"قیصر امین پور"

 

 

سالی که گذشت هم , داشت از آدم هایی که آمدند و رفتند و برنامه هایی که شکست خوردند و اتفاقاتی که نفهمیدیم  چه بودند و همگی شدند تجربه...

داشت از آدم هایی که آمدند و ماندند و شدند تکیه گاه از برنامه هایی که طبق نقشه پیش رفتند و شدند محرک برنامه های بعدی ...

داشت روز هایی که سخت گذشتند و کسی نفهمید چه گذشت بر ما ,حتی خودمان و روزهایی که همه چیز آماده بود برای خوشبختی به غیر از خودمان و روزهایی هم که  از دستمان در رفت و بعد ها فهمیدیم خوشحال بودیم از ته قلبمان...

داشت از اتفاقاتی که در جا خشکمان کرد ,چون اصل اتفاق را به ارث برده بودند :غافلگیری!!! و بهترین راهکار را در این میدیدیم که هیچ کاری نکنینم...

داشت از حرف هایی که قلبمان را گرم کرد و تصاویری که وجودمان را یخ...

داشت آدم هایی که میخواستی با تمام وجود بغلشان کنی چون پرچم سفید انسانیت را در دستشان میدیدی و کسانی هم بودند که ... بگذریم...

داشت از تجربه ی اولین های زندگیمان و همینطور هم از تکرار خسته کننده ی مکررات...

و خیلی داشتن های دیگر ...

 

 و اگر شما داشتید این داشتنها را بهتان تبریک می گویم چون همین ها در کنار هم میشوند زندگی , با تمام خوبی ها و تلخی هایی که برایمان به جا می گذارند...

پس به افتخار 365 روزی که ایستادیمو جنگیدیم و به افتخار راند بعدی که می ایستیمو می جنگیم...

و دعای آخر سالمان هم باشد این که : پروردگارا به نران سرزمینم مردانگی و به زنان آن حیا و به تمامی مردمانش شعور و انسانیت عطا فرما...

 

 

29  اسفند 1394

سال نو مبارک

دوستدار همیشگیتان

رضا عسگری

یاحق

 

 




طبقه بندی: مقالات، 
[ شنبه 29 اسفند 1394 ] [ 11:10 ق.ظ ] [ Ario360 ]

یادداشتی کوتاه بر فیلم "او"

-  تنهایی انسان معاصر

 

حقیقتا اینکه یه فیلم,  که بیشتر قاب هاش کلوز اپ و مدیوم شاته و بیشتر سکانس ها فقط رد و بدل کردن دیالوگ کاراکتر اصلی با یه صدا باشه و شما رو دو ساعت روی صندلیتون نگه داره احترام برانگیزه و این عمل بدون شک هنر اسپایک جونز در کارگردانی و فیلمنامه نویسی درست و همچنین بازیگری پخته ی خواکیم فینیکس رو به رخ میکشه. فینیکس در کنار بازیگرایی مثل دی لوئیس , ادوارد نورتن و جارد لتو و... جزء لیست بازیگرانی با انتخابای خاص هستند که همیشه چیز جدیدی برای ارائه داشتند.

بازی ها در این فیلم رو بخوام به طور خلاصه بگم روایت عریانی از احساساته که به شکل فوق العاده ی داخل قاب قرار گرفته شده و شما رو به فکر می اندازه حتی حرکات بازیگران رهگذری که چند فریم بیشتر اونا رو نداریم , و این چیزیه که مخاطب رو به فکر می بره چون دقیقا حادثه ایه که توی زندگی واقعی اتفاق میفته ولی ما به راحتی از کنارش رد میشیم چون نگاه دقیق دوربین رو نداریم.

فیلم دارای یک میزانسن و اتمسفر قوی و منسجمه که به شما حس خوبی رو القا می کنه از طراحی صحنه و لباس و نورپردازی و تصویر برداری و به ویژه موسیقی معرکه ی اثر که همگی در خدمت هدف اصلی یعنی تحت تاثیر گذاشتن مخاطب به صورتی عمیق اند.

فلسفه ی کلی فیلمنامه ی کار رو می تونم توی دیالوگی که سیستم عامل از تیموتی می پرسه خلاصه کنم که: زنده بودن تو اون اتاق الان چه حسی داره؟!؟

"او" فیلمی بود که بعد از اتماش سریعا رفت توی لیست ((ده عاشقانه ی برتر من)) و اگه توی سینما میدیدمش مطمئنا تا آخر اسامی پایانی روی پا می ایستادم و برای این فیلم با افتخار دست می زدم. بنابر این به شدت توصیه می کنم که "او" را ببینید ترجیحا در یک وضعیت آرام و ریلکس.


طبقه بندی: نقد فیلم، 
[ شنبه 29 اسفند 1394 ] [ 11:07 ق.ظ ] [ Ario360 ]

  1.  
  2. کوتاه برای فیلم "شلاق"
  3. - و اما اراده داستان باشکوه تمام دوران ها

فیلم با ریتم و تمپوی خوب فیلمیه که حواستو جوری پرت کنه که نفهمی شام نخوردیو بدون توقف  تو رو تا اخر ماجرا بکشونه "شلاق" همون چیزیه که ازش حرف میزنم یه کارگردانیه  خوب بازیه معرکه ی جی کی سیمونز و مایلس تلر و تصویر برداریه پویا و صداگذاری بی نقص این کار رو تبدیل به اثری می کنه که پیشنهاد می کنم خیلی زود زود برید ببینیدش




طبقه بندی: نقد فیلم، 
[ شنبه 29 اسفند 1394 ] [ 11:06 ق.ظ ] [ Ario360 ]

تایپیک اختصاصی

بهترین های سال

 


هفته ی آخر سالیم و شروع تعطیلات گفتم خوبه که بهترین فیلمای 2015  و همچنین نکات بارز دیگری که وجود داشت رو معرفی کنم تا عزیزان فیلم دوست توی عید با تاکید بیشتری به دیدن این آثار بروند.

بررسی فقط شامل فیلم های آمریکایی بوده وبا  اینکه سلیقه نقش اصلی رو داشته ولی مبنای اصولی فیلمسازی رو هم در نظر گرفتم امیدوارم که استفاده ببرید:

 

بهترین های فیلم ها:

1-    "هشت نفرت انگیز" – کوئینتن تارانتینو

2-   "از گور برخاسته" – الخاندرو گونزالس ایناریتو

3-   "پشت و رو" – پیت داکتر

4-   "مریخی" – ریدلی اسکات

5-   "مکس دیوانه:جاده خشم" – جورج میلر

 

بهترین کارگردانی ها:

1-   کوئینتن تارانتینو

2-   جورج میلر

3-   ریدلی اسکات

 

بهترین بازی ها:

1-   لئوناردو دی کاپریو -"از گور برخاسته"

2-   مارک رایلنس – "پل جاسوسان"

3-   جنیفر جیسون لی - "هشت نفرت انگیز"

4-   مارک روفالو –"افشاگر"

 

 

بهترین تصویر برداری ها:

1-   امانوئل لوبتزکی -"از گور برخاسته"

2-   جان سیل- "مکس دیوانه:جاده خشم"

3-   راجر دیکنز- "سیکاریو"

 

 

بهترین تدوین ها:

1-   مارگارت سیسکل - "مکس دیوانه:جاده خشم"

2-   پیترو اسکالیا – "مریخی"

3-   الیوت گراهام – "استیو جابز"

 

 

بهترین موسیقی ها:

1-   انیو موریکونه - "هشت نفرت انگیز"

(این مرد یه اسطوره است شک نکنید)

2-   الکساندر دسپلات – " دختر دانمارکی"

3-   جانکی اکس‌ال"مکس دیوانه:جاده خشم"

4-    جان جانسون – " سیکاریو"

5-   مایکل جیاچینو – "پشت و رو"

 

 

بهترین اکشن ها: (همراه با آجیل و مخلفات)

1-   " ماموریت غیر ممکن 5"

2-   " سریع و خشن 7"

3-   "مردی از آنکل"

 

سریال پیشنهادی سالم هم همچنان : "بازی تاج و تخت"

بخش نگاهی نو:( مثله فجر شد!!! منظورم فیلم متفاوت سال از لحاظ مضمون)

"خرچنگ" – یورگاس لانتیموس

کار خوش ساخت همراه با مضامین فلسفی طویل که مخاطب خاص خودش رو راضی میکنه.

 

 




طبقه بندی: مقالات، 
[ چهارشنبه 26 اسفند 1394 ] [ 10:52 ب.ظ ] [ Ario360 ]







 

یادداشتی بر:

Inside Out (درون) 

 

کارگردان: پیت داکتر
صداپیشگان: کیتلین دیاس - کایل مک لاچلان-دیان لین
 

اولا این کار از تولیدات کمپانی بزرگ پیکساره که کیفیت کار هاش همیشه زبان زده.
دوم اینکه پیت داکتر کارگردانشه که "کمپانی هیولاها" و "بالا" رو ساخته و اگه این انیمیشن ها رو دیده باشید سبک این کارگردان دستتون اومده که با اینکه داره داستانش را به ظاهر برای کودکان تعریف می کنه اما بیشترین برداشت رو مخاطب بزرگسال می تونه داشت باشه و این کاره فوق العاده ایه...
این روند در این اثر هم ادامه داشته و ما از لحاظ بصری و پرداخت جزئیات  با فعالیت کمتری مواجه هستیم(به خصوص نسبت به "بالا) که البته این کارشکنی محسوب نمی شه بلکه ما را برای تمرکز به هدف اصلی که معنا و محتوا است بیشتر یاری می کنه .
در ادامه ی همان مبحث بالا داستان هم برای اینکه کش دار و خسته کننده نشود  محدود شده و سریعتر جلو می رود اما برگ برنده ی آن استفاده از اتفاقات ریز و درشتی است که محدود به یک مکان خاص نمی شود و این یعنی زبان بین المللی هنر به این صورت که خاطراتی که دختر بچه ی فیلم از سر گذرانده برای تمام کودکان دنیا هم به شکل های مختلف اتفاق افتاده و این حس همذات پنداری مخاطب با حتی پلان های فیلم این کار را به اثری ارزشمند در حوزه ی سینما و روانشناسی کرده.
از اونجایی که شخصا تعریف یک فیلم خوب برام اینه که در پایان حس خوبی رو برام به ارث بگذاره دنبال کمبودها و ایرادات این کار نمیرم و به شدت توصیه می کنم که حتما حتما حتما این انیمیشن رو ببینید چون قراره تغییراتی رو تو زندگیتون ایجاد کنه.
(اسکار امسال هم بدون شک حقشه)




طبقه بندی: نقد فیلم، 
[ یکشنبه 4 بهمن 1394 ] [ 01:15 ب.ظ ] [ Ario360 ]



                              





یادداشتی بر:

The Revenant (از گور برخاسته) 

 

کارگردان: الخاندرو گونزالس ایناریتو

بازیگران: لئوناردو دی کاپریو – تام هاردی – ویل پولتر

 

واژه revenant به جسد زنده شده­ای اشاره دارد که از مرگ برگشته است تا به زندگی سر بزند. این توصیفِ درخوری برای فیلم است.

 

وقتی برای فیلم های "جاذبه" و "مرد پرنده ای" یادداشت می نوشتم ناخودآگاه اولین چیزی که دربارش حرف زدم فیلمبرداری خارق العاده  امانوئل لوبتزکی  بود این مرد معرکه است و نمیدونم تا کجا میخواد پیش بره!!!

هرچند شجاعت  -  دکوپاژ و میزانسن  های ایناریتو را نمی توان نادیده گرفت اما برنده ی اصلی لوبتزکی است چون شخصا  از ایناریتو که با سینماش لحظات عجیبی رو داشتم توقع بیشتری دارم  و به نظرم فیلمنامه تو کاراش بعد از "21 گرم" به سمت دیگه ای  رفت و در این اواخر ساختار افکنی از محتوا هم حتی  پیشی گرفت هرچند با تمام این اوصاف او هنوز هم عالی است.

لئو دی کاپریو بی شک بهترین بازی زندگی اش را انجام داده ارجاعتان میدهم به صحنه مبارزه ی تن به تنش با خرس گریزلی  که سکانس نفس گیری است و در نوع خودش در سینما بی بدیل . بازی طبیعی  آن هم در کنار جلوه های ویژه کار هر کسی نیست همینطور کم دیالوگ بودن این شخصیت که باید احساساتش را بیشتر با زبان صورت ( حتی در اکثر مواقع زبان بدن هم نه) به مخاطب القائ کند.

تام هاردی در به اجرا گذاشتن نقش یک آدم عوضی به تمام معنا چیزی کم نگذاشته هر چند شخصیت  فیتزجرالد شخصیت پر ابهام و ناپخته ای است با تمام تلاش های هاردی درست مثل شخصیت های دیگری همچون  فرمانده هنری...

 اما با تمام تفاسیر " از گور برخاسته" فیلم خوبی است  چرا که شما زمان دوساعت و سی شش دقیقه  آنرا احساس نخواهید کرد و این بزرگترین امتیاز یک اثر می تواند باشد و پیشنهاد می کنم این فیلم را با یه فنجان چای داغ همراه کنید که عجیب می چسبد.




طبقه بندی: نقد فیلم، 
[ شنبه 3 بهمن 1394 ] [ 02:52 ب.ظ ] [ Ario360 ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

تعداد کل صفحات : 14 ::      1   2   3   4   5   6   7   ...  

درباره وبلاگ


آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب

  • paper | ریه | وبلاگ شخصی